‘Ik werd uitgelokt om seksuele dingen te zeggen’

De Haagse Roweentje is alleen thuis, haar vader en moeder zijn op vakantie in Duitsland. Ze is 15 jaar oud en heeft geen geld. Waar moet ze de afhaalpizza van betalen? Ben* (77) zit 110 kilometer verderop in de Gelderse Vallei thuis achter de computer. Hij is eind oktober vorig jaar op Facebook ‘bevriend’ geraakt met Roweentje. Ze chatten er lustig op los. ‘Ik wilde haar leren kennen’, zegt Ben in zaal E1 van de Haagse rechtbank.

Ben rijdt op 29 oktober naar Den Haag. ‘Ik maakte mij zorgen. Ik ben 53 jaar getrouwd. Mijn vrouw weet dat ik hier ben. Er is nooit een ander geweest. Dat wil ik graag zo houden.’ Hij heeft afgesproken met Roweentje. Dat heeft-ie (natuurlijk) niet. Hij is binnengehengeld door Remy, pedojager en geestelijk vader van Roweentje. ‘Ik mocht naar huis als ik hem 2.000 euro zou geven. Dat geld heb ik niet en ik zou het ook nooit geven.’ Remy belt daarop de politie die Ben meeneemt naar het bureau.

Beschikbaar

Ben heeft zich volgens het Openbaar Ministerie schuldig gemaakt aan ‘grooming’. ‘Ik ken dat niet. Ik zit voor het eerst van mijn leven in de rechtbank. Wat is dat?’, vraagt Ben aan politierechter Hensen. De rechter: ‘Het gaat er in het kort om dat je een seksuele afspraak probeert te maken met iemand van wie je denkt dat hij of zij onder de 16 is. Het voorstel voor een ontmoeting moet door de verdachte, door u, zijn gedaan. Ik heb daarom heel goed de chatgesprekken gelezen. Ik zie een uitnodiging tot een ontmoeting. “Ik ben wel beschikbaar”, zegt Roweentje, Remy dus. Mevrouw de officier, u heeft de chatgesprekken ook gelezen. Ziet u gesprekken waarbij het initiatief uitgaat van de verdachte?’

Ontmaagd

Dat heeft officier Van Diemen. ‘Mijnheer maakt de uitnodiging concreet en komt met een voorstel voor een datum om elkaar te ontmoeten. Hij vraagt om een telefoonnummer en een adres. “Donderdag kan echt”, schrijft hij. Roweentje vraagt dan wat hij allemaal gaat doen. Mijnheer zegt dat hij “liefde wil geven”. Roweentje zegt dat ze nog maagd is. Mijnheer vraagt of ze ontmaagd wil worden.’ Ben reageert: ‘Ik heb gezegd: ik ga niets doen, en zeker niet iets wat jij niet wilt. Ik moest haar vertrouwen winnen om erachter te komen waarom ze zonder geld alleen thuis was.’ ‘Mag ik mijnheer voorhouden wat hij heeft gezegd?’, vraagt de officier. ‘Mijnheer heeft het in een chat over het aanraken van de intieme delen van Roweentje. Roweentje antwoordt dat ze niet weet wat dat is. Mijnheer heeft het dan over haar “poesje”. “Je tietjes zijn ook intiem”, zegt mijnheer dan, en vraagt wat er allemaal mag.’ ‘Ik wilde geen seks. Ik werd uitgelokt om seksuele dingen te zeggen’, reageert Ben.

Verward

De reclassering heeft met Ben gesproken. Veel heeft dat niet opgeleverd. Ze beginnen hun advies met de constatering dat hij op weg naar hun kantoor is verdwaald. ‘Ze moesten u ophalen’, aldus de politierechter. ‘U komt verward op hen over. Aan een plan voor verdere bemoeienis van de reclassering wilt u niet meewerken.’ De kans dat Ben zich weer laat verleiden tot ‘grooming’ is overigens klein, schat de reclassering in. Reclasseringstoezicht is niet nodig. Ben zou naar de gevangenis kunnen, hij zou ook een (gepaste) werkstraf kunnen uitvoeren. Een boete kan hij niet betalen, aldus de reclassering. Daar is officier van justitie Van Diemen ook niet toe genegen. ‘Daarvoor is dit feit te ernstig.’

Blue

‘Politie en Justitie zijn niet zo happig op dit soort pedohunterzaken’, erkent de officier van justitie. ‘Mensen proberen het recht in eigen hand te nemen en het is niet gezegd dat zij het bij het juiste eind hebben. Maar goed, we moeten nu, even afgezien wat er verder gebeurt met die mijnheer Remy, kijken wie het initiatief heeft genomen. Roweentje nam weliswaar het initiatief, maar mijnheer heeft een concrete afspraak willen maken. Het is ook zo dat Roweentje heel bleu reageert op de seksuele opmerkingen van mijnheer. Mijnheer was uit op seks. Dat hij misschien is gelokt betekent niet dat hij geen zedenmisdrijf heeft gepleegd.’

Straf

Officier van justitie Van Diemen vindt ‘grooming’ geen kleinigheidje. ‘Daar staan maandenlange gevangenisstraffen op.’ Tegelijk: Ben is 77, heeft geen strafblad en de reclassering schat de kans op herhaling laag in. ‘Ik vind daarom een werkstraf van 120 uur passend en geboden.’ Maar dat is niet alles. Ben verdient ook een voorwaardelijke gevangenisstraf van 6 maanden, ‘als stok achter de deur’. Of Ben dat begrijpt? ‘Dat verdien ik niet! Ik wil geen enkele straf. Mijn bedoelingen waren goed.’

Geraffineerd

Ben heeft gelijk; hij verdient geen straf, vindt zijn advocaat. Hij is het slachtoffer geworden van een doortrapte berichtenwisseling. ‘De mijnheer die voor Roweentje speelde had geen maatschappelijk verheven ideaal, hij wilde mijn cliënt geld aftroggelen. Ik bekreun mij erover dat mijn cliënt de ontmoeting zou hebben voorgesteld, zoals in de tenlastelegging staat. Dat verhoudt zich niet tot het dossier. De pedojager stelt een ontmoeting voor en borduurt daar heel geraffineerd op voort. Dat is genoeg reden om mijn cliënt vrij te spreken. Er was geen meisje en was er geen overeenstemming over de te verrichten handelingen. Mijn cliënt had niet het oogmerk om seks te hebben.’

Geluk

Als de politierechter daar anders over denkt, dan zou hij zich moeten bedenken dat de strafeis van de officier ‘exorbitant hoog’ is voor iemand van 77 zonder strafblad. ‘En ik zit met nog iets in mijn maag’, zegt advocaat Baumgarten. ‘Ik heb op kantoor met mijnheer gesproken. Ik had al de indruk dat hij verward was. Dat constateerde de reclassering ook. Een geluk dat de zitting hiervoor uitliep, want mijnheer kon ook de rechtbank niet vinden. Hij heeft een afspraak met de huisarts om te bezien of hij geen beginnende alzheimer heeft. Zou de geestelijke toestand van mijnheer in oktober een rol hebben gespeeld? Hij is getrouwd, hij speelt muziek, hij doet geen rare dingen. En dan vliegt dit eruit.’

Twijfelen

Politierechter Hensen heeft een vieze smaak in de mond. ‘Dat heb je wel vaker bij zedenzaken. Dat komt nu vooral door wat zich hierachter afspeelt. Hierachter schuilt een pedojager. Het wetsartikel over ‘grooming’ zet de deur wagenwijd open voor pedojagers. Wat zij doen is uitlokking. Dat mag in principe, de politie doet het ook wel. Maar dan is het streng gecontroleerd en gebeurt het met eerlijke bedoelingen. Aan die eerlijke bedoelingen bij pedojagers kun je twijfelen. Het lijkt meer om de eigen portemonnee te gaan dan om het dienen van het maatschappelijk belang.’ Alleen, Ben zit vandaag niet voor niets in de rechtszaal. Hij heeft zich volgens politierechter Hensen wel degelijk schuldig gemaakt aan ‘grooming’. ‘U bent uitgelokt om een afspraak te maken, en die afspraak hebt u qua tijd en plaats ingevuld. En ook wat er écht moest gaan gebeuren. Dat ging om ontuchtige handelingen.’

Gebreken

En dan de vraag: wat nu? De Haagse politierechter: ‘Zedenfeiten zijn ernstig, ‘grooming’ is lang niet het ergste feit. Ik kijk naar de persoon. Ik zie een oudere man met de nodige gebreken. Ik weet het niet, maar ik kan mij voorstellen dat alzheimer een rol heeft gespeeld. Alzheimer kan leiden tot seksuele ontremming, die doorklinkt in de chatgesprekken. Ik heb geen rapporten van deskundigen, maar ik ga ervan uit dat u in mindere mate toerekenbaar bent. Ik houd ook rekening met het feit dat u bent uitgelokt door een pedojager, een feit dat ik ernstiger vind dan het feit waarvoor u hier vandaag zit.’ De politierechter bewandelt bijgevolg een andere strafroute dan de officier en de advocaat. Hij geeft Ben een volledig voorwaardelijke werkstraf van 60 uur. ‘U hoeft dus niet te werken, tenzij u weer een strafbaar feit pleegt. Maar ik heb zo het gevoel dat u uw lesje wel hebt geleerd.’ ‘En geen strafblad?’, vraagt Ben. De rechter: ‘U hebt wel een strafblaf voor een zedenfeit.’

  • Dit is niet zijn echte naam.

Geef een reactie